Woensdag 6 en donderdag 7 januari van Schiphol naar Sydney

Voor het eerst zo'n lange vlucht. Het vliegtuig zit vol. Op het scherm kan je de vlucht volgen op kaart of via de buitencamera. Bij het opstijgen is dat wel leuk. Bep zit achter mij. Zo konden we allebei aan het gangpad zitten. Kan je af en toe je benen strekken. Kan je ook makkelijker bij je bagage.

Eerst een drankje. Daarna de lunch. Die bestaat uit zalm, brood, pork, rijst, groenten en ijs.

Crssssss......herssss.. your...captain speaking... crssss......,,

nee hoor.... gewoon via het display kan je zien waar we zijn: Gdansk, Vilnius, Minsk, Mogol'ov, Moskou, Penza, Samara, Almati …Op het scherm is ook te zien dat we op een hoogte van 33000 feet vliegen, dat is ongeveer 10KM. De temperatuur buiten is - 66 F (ruim 50 graden onder nul) en de snelheid is 597 mph (950 km/h). Er is geen keuze naar andere eenheden, dus dat schatten we dan zelf maar een beetje. Er is een koptelefoon met USB aansluiting, die aansluiting op het display kan ook worden gebruikt voor de telefoon om die op te laden. Toevallig heb ik mijn oplaadkabel bij me anders is je telefoon na 20 uur vliegen leeg als je die onderweg niet uitzet.

Om 15.15 Nederlandse tijd begint het buiten donker te worden. Ook op het scherm is de overgang van licht naar donker te zien. Binnen wordt alles voor de nacht in gereedheid gebracht. Luikjes voor de ramen dicht. Het nachtlicht gaat aan. Wil je lezen dan kan je via het display het leeslicht aanzetten. Een groot deel van de mensen gaat slapen. Dekentje over hen heen. Dat is nodig want de airco is op buiten temperatuur gezet. Schoenen maar weer aan anders vriezen mijn tenen er af. De beide blonde schonen links van mij gieren het uit bij de Minions. Tien minuten later zijn zij ook onder zeil terwijl de Minions door blijven gaan. Ik zoek een muziekje op.  Ze hebben het Requiem van Mozart. Ben je bijgelovig dan zou dit de goden verzoeken zijn.

Als kuddedier zak ik ook even een uurtje weg. Om 21:30 Nederlandse tijd gaat het licht aan. De nacht is voorbij. Het overgrote deel is weer wakker. Een half uur eerder is de airco op ontdooistand gezet. Nu ieder weer is ontdooid komt de ontbijtservice langs. Broodje met jam en warme noodles met kip in lekkere sausje van champignons.

In Hong Kong stappen we over. Het is ondertussen donderdag 7 januari geworden. We landen om 6:55 uur en vlucht CX139 vertrekt van gate 4. Op een plattegrond zien we dat die bij terminal 1 en 2 moet liggen. De borden volgen. Met de roltrap naar beneden. We komen aan op een soort van perron. We stappen in als een soort sneltrein aankomt. Geen idee waar we naar toe gaan, maar het zal wel goed zijn (hopen we). Een halte verder stappen we weer uit. Dit treintje pendelt dus van het ene deel van het vliegveld naar het andere. Nergens staat gate 4 aangegeven, misschien wel in het chinees maar dat hebben we over het hoofd gezien. Een vraag naar gate 4 aan een medewerker van de luchthaven levert een vriendelijke uiteenzetting op in het Chinees. De richting die hij aangeeft is bruikbaar. Dit herhalen we een paar keer en dan zijn we bij een algemeen check-in punt. Tas weer uitpakken. Waterflesje moeten we weggooien. Zonde.

Het vliegveld ligt wel mooi. Omringd door bergen.

Een nieuw flesje water gekocht. Omdat we geen Chinees geld hebben betalen we met de creditcard. Op mijn creditcard was een paswoord nodig. Als ik dat intik krijg ik de melding dat een en ander niet wordt herkend. De creditcard van Bep werd wel direct geaccepteerd zonder pincode. Een half uur later kunnen we instappen.

We moeten nog even wachten voor we kunnen instappen. Bep heeft wel wifi op haar Samsung en ik niet op mijn Alcatel. Ahhhhh… die gaat de prullenbak in. Goede smoes om een beter toestel aan te schaffen.

Vlak voor de ingang van het vliegtuig is er weer een controle van de tassen. Mijn ongeopende flesje in mijn rugtas komt niet door de controle. Bep had het ongeopende flesje in haar jas zitten. Dat is niet opgemerkt. Heel vreemd dat je een ongeopend flesje water dat in de taxfree zone is gekocht niet mee aan boord mag nemen.

Het vliegtuig is snel weer gevuld met de geur van noedels en we schijnen weer een ontbijt te krijgen. Nee we verhongeren niet.

Alhoewel... de chicken and sjiitake mushroom congee is van zo'n bijzondere samenstelling, kleur en smaak dat zowel Bep als ik het laten staan. Wel een klein hapje genomen om het te proberen, maar nee dit wordt het niet. Broodje en de vruchtjes zijn wel lekker.

Tja en dan gebeurt het onvermijdelijke. Het is niet duidelijk of ik het deed of mijn buurman, maar het gevolg is dat er een beker met water omvalt net als het eten voor me staat. Tja het maar gewoon ondergaan. Droogt wel weer. De bovenbroek is na een half uur wel weer droog, maar wat daar weer onder zit (de stoel) dat duurt langer. Dan maar op het dekentje zitten. Niet comfortabel maar minder nat.

Maar wat een verspilling al dat plastic. Plastic koptelefoon in plastic zakje, dekentje in plastic,  kussen in plastic. Plastic bestek in plastic. Elke keer een drankje in een ander plastic bekertje. Het eten in afzonderlijke plastic bakjes. Zo is er ook een plastic bakje waar je plastic beker in kan staan. Nieuw is vast veel goedkoper dan hergebruik.

Filmrecensies: Pixels (aardige animatie) - Home (leuke animatie) – Before you go (saaie comedy) - The Martian (goed).