Woensdag 20 januari van Burnie naar St Helens

De rook is nu zo goed als verdwenen. Eerst naar de Telstra winkel. Op aanwijzing van de campingbeheerder hebben we die snel gevonden. De Telstra medewerker heeft snel door dat Telstra en Alcatel niet op elkaar zijn afgesteld. De simkaart gaat in het toestel van Bep en alles werkt naar behoren. Ik kan zelfs inloggen op de reisblog.

Van Burnie naar St Helens is het ongeveer 300 km. Dat betekent tussen 3 en 6 uur rijden. Hier heet alles dat is geasfalteerd highway. Ook de smalle wegen waar je elkaar amper kan passeren en die heel bochtig zijn. Wel staat bijna bij ieder  bocht een bordje met de geadviseerde snelheid daar houden wij ons keurig aan. Maar het schiet dan niet op.

Eerst maar naar Launceston. Kijken hoelang we daar over doen en dan besluiten of we verder gaan of daar naar een plaats om te overnachten gaan zoeken. De weg is hier tamelijk breed en we zijn er betrekkelijk vlug. Dan maar door naar St Helens. In Launceston wel even tanken. We raken prompt de weg kwijt. Bij een afslag kunnen we naar rechts of links. Vijftig procent kans. Wij kiezen verkeerd. GPS aanzetten dan kunnen we Google Maps zien we waar we zitten. (alles werkt net op tijd!!!). Even later zitten we weer op de A3.

We rijden door naar Scotsdale. Daar gaan we boodschappen doen in een Woolworth (supermarktketen). Het is een grote winkel maar geen bier....Dan maar de stoute schoenen aantrekken en het heel voorzichtig aan de caissière vragen. Nee dat verkopen ze niet daarvoor moet je naar een bottleshop. OK maar waar vind ik die dan? Terug naar links dan daar recht weg over en daar is er een. Uhhh ik ben nu al kwijt waar ik het eerst naar toe moest. Dan maar eerst de boodschappen in de auto doen. Het koelkastje is natuurlijk veel te klein voor wat we allemaal weer hebben gekocht en koel moet blijven. Beetje prutsen en stouwen en het gaat er in. En kijk aan de overkant is de bottleshop. Goed van ons dat we die zomaar gevonden hebben. Naar binnen. Ik kan het verschil tussen bier, gefruit bier en een energie drankje niet van elkaar onderscheiden. Ik wil gewoon bier. Koud bier. De winkelier ziet waarschijnlijk mijn hulpeloze blik en schiet te hulp. Ik vraag om Australisch bier. Tja die man is een echte kenner. Binnen no time hebben zeker 10 merken de revue al gepasseerd. Ik kan nul namen reproduceren en zie er ook niet één terug in de schappen. Ik krijg een ingeving. Ik wil een ‘lager’. Oh ja dat beperkt de keuze. Hij wijst er een paar aan. Een 6 pack is in de aanbieding maar 18 dollar. Een aanbieding bespaart geld en daar zijn wij Hollanders van. Doe maar een sixpack. In Nederland heb ik mijn laatste biertje gedronken en heb geen idee meer hoe dat smaakt. En ik moet zeker nog een paar uur wachten voor ik dat koele biertje uit de koelbox kan halen. ..Vakantie is affffziennnn...  .         

Onderweg is het nog steeds rokerig. Op sommige plaatsen wat meer. Het ruikt minder sterk dan gisteren. Het laatste stuk naar St Helens is bochtig en smal. Als we op de camping aangekomen is er een grijze lucht in opkomst. Het rommelt in de verte (dat blijken kinderen te zijn die op een groot luchtkussen springen, dat scheelt weer). Snel het weerbericht checken. Dat laat heel optimistisch een zonnetje zien. Ook voor morgen. Het is hier nog wel droog maar diep grijs. Ik kijk nog maar eens naar het zonnetje op mijn mobiel, dat ziet er een stuk prettiger uit dan die grijze lucht hier ter plekke.

En dan ... bier....(Broo premium Australian lager).