Donderdag 21 en vrijdag 22 januari in St Helens
22 januari 2016 - Binalong Bay, Australië
Donderdag 21 januari - Bays of Fire
Overdag een beetje gelummeld. Naar de stad gewandeld. Dat is nog geen twee kilometer maar wel een heel avontuur want voetpaden kennen ze daar niet. Petje gekocht. Ben ik ergens kwijtgeraakt. En het valt nog niet mee om een petje te kopen zonder schreeuwende opschriften. Lekker nog een groot glas ijskoffie gedronken.
‘s Avonds naar de Bays of Fire. De ondergaande zon zal de rotsen in vlammen doen zetten. Het is een behoorlijke wolkeloze lucht. Er is echter een grote wolk en die hangt vrijwel stil voor de zon. De wolkjes eronder bewegen wel snel. Als uiteindelijk de zon te voorschijn komt zien we de rotsen niet spontaan ontbranden. Het water kleurt wel rood. Of dat door het vuur is weet ik niet. In Nederland noemen we dat gewoon de ondergaande zon. Gelukkig hebben we de brochure nog. Die rept van sneeuwwitte stranden met door algen rood gekleurde granieten rotsblokken.
We zien wel het rood op het graniet en er is zand. Dat wordt fotoshoppen.
We zitten waarschijnlijk net op een stukje dat niet aan de beschrijving voldoet. Het is ondanks dat ook hier heel mooi hoor en we hebben genoten van de ondergaande zon.
Vrijdag 22 januari – St Helens Point - Beerbarrel Beach
We rijden naar St Helens Point voor een korte wandeling naar Beerbarrel Beach. Als je vergezichten en panorama’s houdt dan wordt je hier op je wenken bediend.
Het is dan zwaar bewolkt. De regenkleding die we voor de zekerheid hebben meegenomen hebben we nodig.
Toch nog even pootje baden en een selfie van ons beiden in het water. Bep eerst in het water positioneren. De timer op 10 seconden in stellen. En indrukken… loopt die nu wel of niet …twee seconden verloren..sprinten naar Bep en de juiste pose aannemen. Dat gaat bij ons niet in één keer goed. Maar het resultaat is … knus in de motregen. Dat doe je thuis nu weer niet als het regent.
Op de terugweg liepen nog twee echidna’s over het wandelpad. Ze wilden niet op de foto.
Bep heeft nog steeds last van haar keel. Met een half dozijn paracetamol achter haar kiezen kan ze er weer tegen. Rustig aan doen!!!! Natuurlijk...De argumenten die ik inbreng worden gewikt en gewogen door mijn geliefde: een pleeg... met haar 'eigen' wijsheid. Vervolgens word ik ingepakt met een tedere blik van verstandhouding en wordt de volgende strip paracetamol gepakt.
Ik zag inderdaad al dat mijn aandelen Tasmaanse paracetamol 3 keer over de kop waren gegaan, maar je verhaal verklaard een hoop :-P Beterschap moeders, kus!! ;-)
Wat een mooie trip maken jullie zo saampjes.
Een ervaring waar je lang van kunt genieten, en dat buiten zijn in de natuur en aan de andere kant van onze aardbol zo.n beetje denk ik , is een mooi cadeau wat jullie elkaar gegeven hebben.
Ik geniet vanaf mijn bankje lekker mee.
Liefs, Lidwine....xx
En de eigenwijsheid hoort bij een pleeg en zoals meestal komt het ook vanzelf weer goed :)
Beterschap met je zere keel Bep en veel plezier nog! Liefs x
Leuk om op deze manier door jullie ogen Tasmanie te leren kennen....
Ja, dat gedoe met die simkaart hadden wij ook in Amerika. Eerder geen dan wel bereik.
Nou ff uitrusten daar, keeltje laten bijkomen en ik kijk weer uit naar de volgende avonturen..... :-)
Jammer van de regen, maar als ras echte Hollanders weten jullie daar toch een leuk enknus plaatje van te maken.
Heel veel plezier.