Woensdag 13 januari naar Mt Field NP

Woensdag 13 januari naar Mt Field National Park

Om half acht gaat de wekker van de mobiele telefoon. Zonder dat hulpmiddel worden we midden in de nacht niet wakker. Door al die indrukken en een glaasje wijn slapen we prima. Het is een raar idee dat we daar waarschijnlijk niet meer terug zullen komen. Bep neemt nog een paar foto's. Mary rijdt met Bep mee. Kunnen ze nog even bijpraten. Ik stap bij Martin in de auto.

In Kingston splitsten we op.  Bep en Mary gaan boodschappen doen in een Woolworth. Martin en ik zijn daar gaan tanken en zoeken daarna Bep en Mary weer op. In het winkelcentrum kopen we een pas voor de nationale parken. Een dagpas is veel duurder als je meerdere parken wilt bezoeken dan en een meerdaagse pas. Of ik er een wil hebben voor een jaar of voor twee maanden. Dan vraagt ze wanneer we vertrekken. Ja als dat op de kaart staat dan verloopt die kaart op die dag, maar het hoeft niet voegt de vriendelijke dame er aan toe. Ik twijfel even of de warmte mij nu al te pakken heeft. Het is vandaag dertig graden, maar aan de blik van Martin zie ik dat hij ook even van het padje is. Uiteindelijk schrijft ze erop dat de pas geldig is tot 9 maart. Uhhhhh... het is vandaag de dertiende, dan zou je toch verwachten dat de pas tot de dertiende geldig is. Genereus als ik ben laat ik het zo. Het is te warm om te discussiëren over vier dagen die we toch niet gaan gebruiken.

We rijden naar New Norfolk. Volgens Martin is het praktischer om een algemene kaart van Tasmanië te hebben en dan naar een lokaal informatie centrum te gaan. Daar kan je vaak gratis gedetailleerde kaarten meenemen. Het is ondertussen al over enen. Tijd voor de lunch.

Het National Parc Mount Field is overigens makkelijk te vinden. Op de radio wordt er gewaarschuwd dat het ‘s avonds flink zou kunnen gaan waaien en regenen. Als het inderdaad gaat waaien, de lucht onheilspellend donkerder wordt en de eerste grote druppels gaan vallen, dan besluiten er om maar in het busje te gaan eten met z'n vieren. Het zet niet door. Maar voor de zekerheid blijven we toch maar in het busje zitten.

‘s Avonds lopen we nog even over de camping. Er zitten daar wel 40 kleine kangoeroes van ongeveer 30 cm op het grasveld van het gras te eten.